Jiveda biedt hulp bij angst en dwang

Debbie biedt met haar onderneming Jiveda voorlichting over angst en dwang.

Wat houdt de wens in die je gerealiseerd hebt?

Ik ben als zelfstandig ervaringswerker / ervaringsdeskundige begonnen binnen mijn onderneming Jiveda. Jiveda biedt presentaties, gastlessen en voorlichtingen over angst- en dwangstoornissen. Daarnaast biedt Jiveda ook thuisbegeleiding voor cliënten met angst- en dwangstoornissen. In de toekomst zou ik graag nog een bemiddelende rol spelen tussen zorgvrager en zorgaanbieder.

Welke ervaringen hebben tot de wens geleid?

Vanuit mijn opleiding, Sociaal Pedagogisch Werker > Woonbegeleider, bekend met de geestelijke gezondheidszorg. Ik heb ervaring met het werken binnen verschillende zorginstellingen. Tijdens het werk liep ik vaak tegen zaken aan waar ik niet achterstond; bijvoorbeeld een manier van aanpak bij straffen of belonen. Een algemene visie die ik moest uitdragen waar ik het lang niet altijd mee eens was en een bepaalde kijk op zorg die niet strookte met mijn eigen visie. Daarnaast had ik mijn eigen ervaringen binnen de zorg en vanuit mijn perspectief konden er toch wel veel dingen anders.

Welke stappen waren nodig om je wens te realiseren?

Ik probeer het kort te houden, want het was nogal een weg die ik moest afleggen. Als eerste ben ik in therapie gegaan voor mijn dwangstoornis (Obsessief Compulsieve Stoornis). Toen was ik me er nog niet van bewust dat ik iets voor mezelf wilde beginnen, dat kwam pas tegen het einde van deze therapie. Na een aantal gesprekken op het GGZe en veel inlezen wist ik dat een eigen bedrijf(je) was wat ik wilde!

In de zomer van 2012 heb ik mijn Herstelverhaal geschreven. Voor de eerste keer mijn levensloop op papier. Het gaf me een enorme rust, toen kon ik verder. Via een bijeenkomst in Eindhoven kwam ik erachter dat, als ik officieel ervaringsdeskundige wilde worden, ik eerst de TOED moest gaan volgen (Traject Opleiding Ervaringsdeskundige)

Deze startte in oktober 2012. In februari van dit jaar heb ik de TOED succesvol afgerond. Aan de hand van mijn portfolio die ik tijdens de opleiding geschreven had, ben ik een ondernemingsplan gaan schrijven. Toen kreeg het idee pas echt vorm. Het plan heb ik aangeboden aan verschillende kredietverstrekkers. Het werd goedgekeurd en ik kon beginnen!
Inmiddels zijn we alweer een paar maanden verder waarin de website online is gegaan (ww.jiveda.nl) en de eerste opdrachten binnen zijn.

Per stap: hoe ging dat?

In therapie gaan was in het begin een enorme stap. Toch realiseerde ik me dat ik niets te verliezen had; Ik had al een aantal therapieën achter de rug en erger kon het in mijn ogen toch niet worden. Nadat ik besloot dat dit de allerlaatste poging was om mezelf er bovenop te krijgen, ging ik er helemaal voor en ik leerde eindelijk omgaan met mijn dwangstoornis.

Met het schrijven van mijn herstelverhaal ben ik bewust begonnen tijdens de laatste weken van de behandeling. Je zit er dan nog zó in dat je je gevoel heel goed kunt verwoorden. Het heeft mij echt geholpen. Ondanks dat het confronterend was, ben ik nu nog steeds blij dat ik het gedaan heb. Het is wat mij betreft voor iedereen eens goed om je leven op te schrijven. Er kwam rust en ruimte in mijn hoofd.

De TOED vond ik in het begin heel lastig. Er kwamen veel zaken aan bod die ik ook tijdens mijn opleiding tot woonbegeleider geleerd had. Toch was dit een andere insteek; ik moest de lesstof benaderen als toekomstig ervaringswerker en er zelf een weg in vinden waarbij ik tevens profijt had van mijn kennis als SPW-er. Dan ben je ook nog (ex-) cliënt. Het duurde dus even voordat ik doorhad hoe ik mijn ervaringskennis toe kon passen als zelfstandig ervaringsdeskundige. Door het schrijven van mijn portfolio kreeg ik daar langzaamaan een duidelijk beeld van.

Tijdens het ondernemingsplan heb ik hier en daar ondersteuning en feedback gehad van mijn zwager, boekhouder en de uiteindelijke kredietverstrekker. Dit had betrekking op de zakelijke kanten van het ondernemingsplan zoals het Financieel Plan. De omschrijving van het “product”, de diensten die ik binnen Jiveda aanbied, heb ik in het plan op eigen wijze onder woorden gebracht. Veel ondernemingplannen worden afgekeurd. Ik had nooit gedacht dat ik bij de 50% hoorde waarvan het plan werd goedgekeurd.

Welke uitdagingen kwam je tegen?

Ik had nog nooit een ondernemingsplan geschreven en wist alleen aan de hand van voorbeelden op internet hoe dat er ongeveer uit moest zien. Ik heb momenten gehad dat ik het even niet meer wist en dat ik er een beetje doorheen zat. De kunst voor mij was dan om alles even neer te leggen en de dag erop met frisse zin er weer aan te beginnen.

De grootste uitdaging zat ‘m in het rond krijgen van het financiële plaatje. Dus opbouwen en daarnaast financieel overeind blijven. Ik had, en heb, veel te maken met verschillende instanties. Ik moest bijvoorbeeld goed opletten dat ik alle gemaakte stappen doorgaf aan het UWV of de belastingdienst. Je kunt enorm in de problemen komen als men niet weet dat je bezig bent om voor jezelf te beginnen naast een aanvulling op je salaris.

Ik wilde dit voor zijn en heb daarom alle stappen van begin af aan overlegd met mijn arbeidscoach. Het viel af en toe niet mee om uit te zoeken wat wel en niet mocht omdat ik rekening moest houden met zoveel instanties. Ik had ook wel een soort van bewijsdrang tegenover anderen en vooral tegenover mezelf; dat ik nu eindelijk een baan zou hebben waarin ik helemaal mijn eigen “ding” kon doen en helemaal op mijn eigen vakgebied. Hoe meer ik tegen hindernissen aanliep, hoe trotser ik was als ik weer een stap verder kwam.

Wat heb je over jezelf ontdekt in de stappen van wens naar werkelijkheid?

Ik ben van nature wel een doorzetter, maar ik weet niet of ik van mezelf had verwacht dat ik ooit een eigen onderneming zou starten. Het klonk vorig jaar nog ver weg…

Hoe ziet de werkelijkheid eruit in vergelijking met je wens?

Naast enkele opdrachten die er nu liggen, ben ik nu ook veel bezig met promotie. Vrije tijd is wel een beetje anders nu. Als ik nu bijvoorbeeld ga winkelen zorg ik dat ik altijd visitekaartjes of flyers bij me heb, “want je weet maar nooit…” Daar heb ik eerder nooit bij stilgestaan. Ik dacht; een vrije dag is een vrije dag, maar als zelfstandige hou je altijd oren en ogen open, vooral in de beginfase. Logisch, want je wil ook geld gaan verdienen.

Ik zal daar nog een balans in moeten vinden. Zo ook in de werkdagen. Ik ben bezig met een werkschema op te stellen zodat ik per week weet waar ik aan ga werken binnen Jiveda. Wat ik een tikkeltje onderschat heb is de administratie. Ik heb wel een boekhouder, maar ik heb ervoor gekozen om zelf de andere administratiezaken bij te houden, zoals werkuren, kilometers etc. Daar komst stiekem meer bij kijken dan ik dacht.

In hoeverre is ondernemen goed of slecht voor je herstel?

Ik denk dat het goed kan werken voor je zelfvertrouwen. Bij iedere stap dichter bij je droom of wens voel je je sterker. Uiteindelijk kijk je terug en denk je; al die jaren waarin je dagelijks last ondervond van je aandoening zijn toch ergens goed voor geweest. Ik zou nu niet hier staan als ik niet eerst die weg bewandeld zou hebben.

Ik heb af en toe zeker nog de neiging om wat terug te vallen in oud gedrag. Ik straf mezelf daar niet om, want ik weet dat dat altijd een stukje van mij zal blijven. Ik probeer met dan te richten op iets anders en vaak helpt dat heel goed. De verantwoordelijkheid die ik nu draag vind ik af en toe best wel eng. Als je bijvoorbeeld ziek bent, is er niemand die je werk even kan overnemen. Maar als ik dit vergelijk met de banen die ik gehad heb…, dan weet ik dat ik de juiste keuze heb gemaakt.

Leidt het ondernemen tot een toename van je ervaringsdeskundigheid?

Je hebt er nieuwe vaardigheden bij en er zijn vaardigheden die je uitbreid. Ik ga als het goed is nog veel meer ervaringskennis opdoen binnen Jiveda. Bijvoorbeeld door het ondersteunen van cliënten en het leren van vragen die er tijdens presentaties gesteld worden. Je kunt nooit álles weten.

Wat is het geheim van je succes?

Ik zou graag het geheim van succes willen delen, maar ik moet eerst zorgen dat Jiveda meer bekendheid krijgt. Wat ik wél denk is dat je je zelf niet anders voor moet doen dan je bent en dat je ook moet aangeven wanneer je het zelf even niet meer weet. Die momenten ga ik vast wel eens tegenkomen. Gelukkig heb ik geleerd dat dat niet erg is, maar dat het juist een kracht is als je aangeeft dat je ergens even geen raad mee weet.

Welke tips zou je anderen geven?

Ik geloof er echt in dat je (jaren van) negativiteit kan inzetten om tot iets positiefs te komen, het maakt niet uit in welke vorm. En nee, dat is niet makkelijk en dat gaat ook zeker niet zonder slag of stoot. Maar uiteindelijk.. Waar een wil is…… Precies!

Debbie

tags: 

Lees de interviews:

tags: