Mijn moeder was jaloers op me omdat ik geliefd was

SunitaAls kind groeide Sunita op in een omgeving waarin zij zelf de schuld kreeg van het misbruik dat haar werd aangedaan. Zij bouwde een muur om zich heen, die brak na een suicidepoging. Nu ondersteunt zij anderen als ervaringsdeskundige. 
 
'Ik groeide op in Suriname. Veel families wonen daar dicht op elkaar. Op mijn vijfde ben ik seksueel misbruikt door een familielid. Ik had daar nachtmerries over, maar durfde het niet aan mijn ouders te vertellen. Thuis werd niet gepraat over emoties. Het was streng en je mocht geen weerwoord hebben. Bovendien waren mijn ouders bezig met hun eigen ruzies.
 
Op mijn twaalfde wilde een ander familielid mij verkrachten. Ik woonde toen in Nederland. Mijn ouders vonden dat ik het zelf had opgezocht. Vooral mijn moeder kon me met woorden krenken: 'je bent lelijk, je nicht is beter dan jij, je huid is te donker'. Om te overleven sloot ik me af. Mijn focus lag op school. Dat ging goed. Ik trouwde op mijn achttiende om het huis te ontvluchten.


Uitbarsting

In het gezin van mijn man was veel meer harmonie, er was overleg, er werd geknuffeld. Dit hielp mij niet, maar leidde juist tot conflict. Ik vond het maar raar dat mijn man zijn moeder knuffelde. Als mijn man daarover het gesprek wilde aangaan, zag ik dat als een verwijt. Hij zei vaak: 'Ik houd van je', maar zijn liefde kwam niet binnen bij mij. 


Op mijn werk stelde ik mij ondergeschikt op. In combinatie met het mij niet durven uiten, leidde dit tot problemen. Ik werkte heel hard en de teamleider beloofde mij loonsverhoging. Daar kwam hij echter niet op terug en ik durfde er ook niet over te beginnen. Totdat al mijn opgekropte woede daarover tot uitbarsting kwam.


Je mag dit niet, je mag dat niet

Op mijn zevenentwintigste deed ik een suicidepoging. Ik had inmiddels twee kinderen. De huisarts zei dat ik een depressie had. Ik had daar nog nooit van gehoord. Als je een mentaal probleem hebt, word je vanuit de Hindoestaanse gemeenschap meestal als ongeschikt gezien om mee te trouwen.
  
In de Hindoestaanse cultuur die ik ken, hoor je vaak: 'Je mag dit niet, je mag dat niet'. De oudste van het dorp bepaalde vroeger alles en volgens Hindoe priesters mocht je de geschriften alleen in Hindi lezen. Toen ik de vertalingen ging lezen, ontdekte ik dat de geschriften juist gaan over keuzevrijheid. Er wordt alleen maar aangegeven dat elke keuze een voor- en een nadeel heeft. 
 
Juist die dwangmatige interpretatie maakt het bloemetje kapot. Dat hoor je in het taalgebruik van de oudere generatie. Moeders die zeggen: 'Mijn zoon moet naar mij luisteren. ' Door dat dwangmatige wordt alles beladen met schaamte en schuld. Er wordt ook van je verwacht dat je je ouders in huis moet nemen.
De teksten over naastenliefde in de geschriften kun je anno 2017 op verschillende manieren interpreteren. Mantelzorg betekent ook je dienstbaar opstellen en door je sociale lasten af te dragen, zorg je ook voor elkaar. 

Moeder was jaloers op mij

Na mijn suicidepoging begon ik met therapie. Aan regressietherapie heb ik het meeste gehad. Door pijn te herleven kon ik mijn innerlijke kind helen. De spanning is er dan af, je voelt je lichter. Daarnaast heb ik geleerd om mijn negatieve overtuigingen om te buigen naar positieve. Ik had van mijn moeder overgenomen dat ik lelijk was. Tot het me duidelijk werd dat mijn moeder gewoon jaloers was op mij. 
 
Zij was vooral jaloers op de liefde die ik van mijn opa en oma kreeg. Als ik naar school ging in Suriname mocht ik mijn opa en oma niet opzoeken. Toen mijn oma overleed, maakten mijn ouders daar geen woord aan vuil. Daardoor ben ik me gaan afschermen voor liefde; er zat pijn aan gekoppeld. Het verdriet over het overlijden van mijn oma kwam pas op mijn vijfendertigste naar boven. Ik had er nooit over kunnen rouwen, maar daarna wel. Langzaam kon ik weer het gevoel van liefde toelaten. Nu voel ik het door heel mijn lijf. 
 
Door de therapie ging het stap voor stap beter. Op mijn werk kreeg ik erkenning, maar als ik bij mijn moeder was, viel ik weer terug. Ik bleef in mijn kindrol hangen, tot een collega zei: 'Je bent het waard om er te zijn'. Die kwam binnen. Het werd een mantra voor me. Ik werd steviger naar mijn moeder toe en gaf haar dingen terug in haar eigen woorden. Toen ging de deur dicht. Sindsdien zie ik mijn moeder niet meer.

Power by Peers

Het vrijwilligerswerk dat ik vanaf 2007 deed, heeft geholpen bij mijn herstel. Ik deed buddywerk voor niet-westerse vrouwen die in de knoop zaten. Ik begon dat werk heel leuk te vinden en deed er allerlei cursussen bij, zoals coaching en communicatietraining. Ik wilde begrijpen wat er in een mens gebeurt. 
 
Mijn passie om anderen te helpen, kwam in een stroomversnelling nadat ik in 2015 door een reorganisatie werd ontslagen. Ik ging nadenken over wat ik wilde, maar dat was eigenlijk al duidelijk vanuit mijn vrijwilligerswerk. Zo ben ik trainingen gaan geven aan Hindoestaanse vrouwen en later ook aan andere migrantengroepen. Vervolgens kwam ik bij Power by Peers terecht in een betaalde baan.

Geloof in etiketjes

Power by Peers is een coöperatieve vereniging die mensen met een psychische kwetsbaarheid helpt om te ondernemen. Ondernemen is risicovol. Je zou zeggen dat dit juist voor kwetsbare mensen moeilijk is,maar dat is omdat we de etiketjes geloven: 'je mankeert wat'. Je durft dan niks meer en je glijdt weg in isolement. Door met mensen in gesprek te gaan, kunnen mijn klanten hun verhaal kwijt. Zo ontstaat er ruimte om iets te gaan doen, een dagactiviteit of cursusje.  
De deelnemers van Power by Peers gaan heel gefaseerd ontdekken dat ze heel veel kunnen . Zo was er iemand die ontdekte dat zij goed was in het ontvangen van gasten . Een andere deelnemer met maag- darmklachten ontdekte haar talent om goede voeding te maken. Ze is goed in vetvrije muffins bakken. Daar kan ze mee gaan ondernemen om extra inkomsten te genereren en, wie weet, komt ze uit de bijstand.
Nu help ik een Hindoestaanse rechtenstudente. Ze is te loyaal naar de werkgever. Ik heb haar gevraagd: 'Hoe zorg je dat er een balans is tussen loyaliteit naar jezelf en je werkgever?' Ze geeft nu zoveel weg, dat ze tegen een burn-out aanloopt.

PEERS

Ik begin altijd met: 'Hoe kijk je naar jezelf?' Dan een stukje assertiviteit, geweldloze communicatie. Dat heb ik zelf samengesteld en wil ik verder in de markt zetten als PEERS-methode. Dat is de P van Passion, E van Emotion, Equality, Reflection, Support. Als er een balans is tussen emotie en het gevoel van gelijkwaardigheid en je kunt goed reflecteren -situaties opnieuw bekijken-, dan kun je bij je passie komen.  Met support van mensen uit je omgeving kan je dat realiseren.  
 
Equality of gelijkwaardigheid komt binnen niet westerse culturen niet veel voor. Dat zie je bij vrouwen die hun passie opgeven voor een gezin en dan gebeurt er iets in de relatie en moeten ze zichzelf hervinden. En een passie kan van alles zijn. Ik heb een dame en die heeft een grote passie voor poëzie.  Ze heeft nooit  initiatief genomen om daar wat mee te doen. Na de training heeft ze de stap genomen om haar poëzie te bundelen en uit te geven. Ze appte  me: 'Binnenkort komt mijn boek uit', dat vond ik geweldig. .

Aandacht

Een andere vrouw die ik hielp zat met angst vanwege een doodsbedreiging van haar ex-man in Suriname. Ze durfde toen niet meer haar moeder op te zoeken. Ook zij heeft de training gedaan en vervolgens besloten: 'Ik ga toch naar Suriname.' Daar kwam ze in een internetcafé oog in oog met hem te staan  Ze is gewoon aan een computer gaan zitten en heeft hem genegeerd. Ze is nu al drie keer naar Suriname geweest. Haar wens om haar moeder wat vaker te zien is uitgekomen. De hulp die ik bied hoeft dus niet altijd om werk te gaan, maar kan ook over privé zaken gaan. 
 
Mijn PEERS model drijft op aandacht. Er kwam hier eens een man binnengelopen die het toilet wilde gebruiken. Ik bood hem een kop koffie aan. Nu komt hij elke vrijdag voor een gesprek met mij. Op dat moment heeft hij mijn volledige aandacht. Hij vindt muziek maken leuk. En zo begin je iemand te laten zien dat hij meer is dan hij op dat moment zelf denkt.  Kwetsbaarheid is niet altijd zwakte, maar een leerproces om iets te ontdekken in jezelf.'
 
Lees verder de PEERS-methode
Meer informatie  http://peerscoaching.com/aanbod/training/

 

Sunita

tags: 

Lees de interviews: